ช่วงเวลาผ่านไปแต่ละวันช่างเศร้าใจ

ทุกครั้งที่มอบหัวจัยให้ไคสักคน

แหละทุกครั้งก็ต้องจบแบบนี้

ก็ถามตัวเองอยู่ทุกครั้ง ว่า

ทำไม???ฉันทำอาไรไม่เดรเหรอ

เเต่มานคงมะช่าย ก็คือมะช่ายสินะ

ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้มีเวลามาอัพSpace

เท่าไร ขอบคุงเพื่อนนะที่คอยช่วยเหลือ

ทุกๆอย่าง เอ็มก็ไม่ได้เรียนเก่ง

เท่าไรแต่เพราะเพื่อนช่วยติว ช่วยทุกๆอย่าง

ขอบคุนนะ และเพื่อน ร น ม พ ธ ว

คิดถึงนะถ้ามีเวลาจะกลับไปเยี่ยมบ่อยละกานนะ

ช่วงนี้ก็เข้าหน้าหนาวแล้วก็ดูแลสุขภาพ

กานดีๆนะ

ร.ด ตัดผมครั้งสุดท้ายแอบดีจัย

โฮะๆ แต่ครูฝึกบอกว่าต้องไปเขาชนไก่

ประมาณ99% มะอยากปัยเลยอ่า แงๆ

ยังคิดอยู่ ว่าจะเรียน รด ปี 4 ปี5

เอายศว่าที่ร้อยตรีดีไหม

ใจนึงก็ชอบชุด เท่เดร ใจนึงก็อยากไว้ผมยาว

เห้อๆ หนักจายจิงๆ

จบ ปว ช 3 ก็ต้องจากกันแล้วสินะ

มะอยากถึงวันนั้นนเลยอ่า

พอเริ่มสนิทกะเพื่อนๆก็ต้องจากกัน

เหมือนกับวันที่ จบ ม.3

เห้อๆ แล้วเราจะต่อคณะอาไรเดร

แล้วเราชอบอะไร ยังหาไม่เจอเลย

แล้วจบไปมีงานทำไหม

เห้อๆๆๆ คิดแล้วก้อปวดหัว

มีพี่คนนึงบอกว่ามานคืออนาคต

ยังจำฝังใจ

น่านสินะมานคืออนาคตพอถึงจุดๆจุดนั้น

เราก็ต้องเลือก

ครั้งนี้เม้นยาวหน่อย

ก็ขอบคุงทุกคนนะที่เข้ามาอ่าน

ถ้าเอ็มว่างๆก็เข้าไปอ่านแล้วเม้นให้เหมือนกาน

คิคิ